Code geel, nou en?!

Aanvankelijk was ik in een pleurishumeur door de slechte weersomstandigheden vandaag. De ‘code geel’ van het KNMI klopte dit keer wél. Het leek wel herfst.

En dat terwijl ik gisteren nog van de eerste zonnestralen – en glazen wijn – genoten had op het terras met mijn twee beste vriendinnen. Maar toen ik vanmorgen bij het opstaan de wind om het huis hoorde loeien en de regen tegen het raam hoorde kletteren dacht ik maar aan twee dingen:
1. een deken over de kop
2. glühwein
Helaas, als zeer verantwoordelijke moeder kon ik onmogelijk mijn dagelijkse verplichtingen door het doucheputje spoelen, dus er zat maar één ding op: koffie. Veel en sterk.

Hup, hup, aan de slag

Nadat mijn zoontje, na een uiterst verantwoord ontbijt van witte bolletjes met chocopasta en een glas aanmaaklimo, op school aan het zwoegen was op zijn aardrijkskundetoets, klapte ik mijn laptop open. Klaar voor een nieuwe werkdag. Ik bekeek mijn planning en besloot het vandaag eens anders te doen. In plaats van te beginnen met het leukste (een scenario schrijven voor Sesamstraat), besloot ik eerst de opdrachten aan te pakken die ik al een paar dagen voor me uitgeschoven had: webteksten maken voor een dakdekkersbedrijf en het schrijven van een artikel over bungalowparken in Nederland (niet lachen!). 

Regen wordt carwash

Terwijl ik later die dag met drie tassen van de Appie door de stromende regen naar mijn auto liep – wat normaalgesproken PMS-achtige taferelen veroorzaakt – bedacht ik me hoe fijn het was dat mijn Citroëntje eindelijk eens goed schoongespoeld werd. Ik had ‘carwash’ namelijk al weken op de planning staan, maar het was er op de een of andere manier nog niet van gekomen. Wat ik bedoel te zeggen is: ik heb geen moment echt gebaald van de regen. Het viel eigenlijk wel mee. 

 
 

Het komt allemaal goed

Zo waren er meerdere momenten die ik vandaag wonderwel positief kon bekijken:


- Dat ik mijn glas wijn omstootte in een vlaag van onhandigheid. Volgens oud bijgeloof een teken dat er rijkdom in het verschiet ligt. Dus het heeft een reden.


- Het venijnige antwoord van Kim Kötter op een van mijn tweets.

In plaats van een venijnig antwoord terug, twitterde ik een grapje en likete ik haar post, met een glimlach.


- Mijn verloofde, die door weersomstandigheden nog niet kan terugvliegen van zijn zakenreis en pas vrijdagavond thuiskomt. Ik heb een ik-sluit-me-op-in-de-badkamer-avond gepland, om achterstallig onderhoud te plegen. En oh ja, ik wilde eigenlijk ook nog vier afleveringen van gt/st terugkijken.

Het komt dus allemaal goed ;-)


 

Wat wil ik hiermee nu eigenlijk zeggen?
Dat het soms – heel soms, hè – best een goed idee is om dingen van een andere kant te bekijken.

Dat is op zich best oké.

Maar niet te vaak, hoor. Voor je het weet transformeer je in zo’n Happinez-figuur, drink je verse muntthee, is #omdenken je meest gebruikte # en lijkt 23.00u je plots een uitermate geschikte bedtijd.


Nou…nee.